مواد752 الی 770 قانون مدنی ایران

ماده 754:

هر صلح نافذ است جز صلح بر امری که غیر مشروع باشد.

 ماده 755:

صلح با انکار دعوی نیز جایز است. درخواست صلح اقرار محسوب نمی شود.

ماده756:

حقوق خصوصی که از جرم تولید می شود ممکن است مورد صلح واقع شود.

ماده757:

 صلح بلاعوض نیز جایز است.

صلح در مقام معاملات هرچند نتیجه معامله را که به جای آن واقع شده است می دهد لیکن شرایط و احکام خاصه آن معامله رآندارد بنابراین اگر مورد صلح، عین باشد در مقابل عوض، نتیجه آنهمان نتیجه بیع خواهد بود بدون اینکه شرایط و احکام خاصه بیع در آن مجری شود.

ماده 760:

صلح عقد لازم است اگرچه در مقام عقود جائزه واقع شده باشد. و بر هم نمیخورد مگر در موارد فسخ به خیار یا اقاله.

ماده 761

 ماده762:

ماده 763:

ماده 764:

تدلیس در صلح موجب خیار فسخ است.

ماده 765:

صلح دعوی مبتنی بر معامله باطله، باطل است ولی صلح دعوی ناشی از بطلان معامله صحیح است.

ماده 766:

اگر طرفین بطورکلی تمام دعاوی واقعیه و فرضیه خود را به صلح خاتمه داده باشند کلیه دعاوی داخل در صلح محسوب است اگرچه منشاء دعوی در حین صلح معلوم نباشد مگر اینکه صلح به حسب قرائن شامل آن نگردد.

ماده767:

اگر بعد از صلح معلوم گردد که موضوع صلح منتفی بوده است صلح باطل است.

ماده 768:

در عقد صلح ممکن است احد طرفین در عوض مال الصلحی که می گیرد متعهد شود که نفقه معینی همه ساله یا همه ماهه تا مدت معین تادیه کند این تعهد ممکن است به نفع طرف مصالحه یا به نفع شخص یا اشخاص ثالث واقع شود.

ماده 769:

در تعهد مذکوره در ماده قبل به نفع هر کس که واقع شده باشد ممکن است شرط نمود که بعد از فوت منتفع، نفقه به وراث اوداده شود.

ماده 770:

صلحی که بر طبق دو ماده فوق واقع می شود به ورشکستگی یا افلاس متعهد نفقه، فسخ نمی شود مگر اینکه شرط شده باشد.

 مشاوره تخصصی با وکیل