
مقدمه
در قانون مدنی ماده 184 عقود ومعاملات به اقسام ذیل منقسم می شود: لازم،جایز، خیاری، منجز و معلق.
که در ذیل این مطلب به عقود جایز ولازم پرداخته می شود.
عقود لازم و جایز
عقد لازم عقدی است که هیچ یک از طرفین حق فسخ(برهم زدن) آن را جز در موارد خاصی که قانون معین کرده است، نداشته باشند(ماده 185ق.م) مانند عقد بیع و اجاره.
اصل در عقود لازم بودن آنهاست، یعنی قراردادهایی که اشخاص منعقد می کنند، اصولا لازم اند و برهم زدن آن به طور یکجانبه و به میل واراده یک طرف مجاز نیست، مگر در مواردی که صریحاُ در قانون تجویز شده باشد. این اصل در حقوق اصالة اللزوم یا اصل لزوم گفته می شود.
عقد جایز آن است که هریک از طرفین بتوانند، هر وقتی بخواهد، آن را فسخ کند(ماده 186ق.م).
عقودی جایزتلقی می شوند که قانون صریحاُ آن را بدین صفت شناخته باشد در غیر این صورت مطابق اصالة اللزوم آن عقد لازم شناخته می شود. به عنوان مثال یکی از عقود جایز عقد وکالت است. چه قانونگذار در ماده 678 قانون مدنی به هریک از وکیل یا موکل اجازه برهم زدن آن را داده است.

بدون دیدگاه